Altijd.

Er gebeurt geregeld wat:
nu eens dit en dan weer dat.
Zit er niets meer in het vat
kijk ik in een donker gat.

Soms blik ik terug in het verleden
of blijf liever in het heden
om mijn tijd goed te besteden
om de een of and're reden.

Of een pan valt van het dak
op de tegels naast een slak
net als ik een tafel lak.

Of ik mors een druppel jus
op mijn hagelwitte pak.
Wat dan ook: 't is altijd nu.

Omgekeerd.

Op een middag in april
zit ik in het gras, heel stil.
Boven mij zijn zon en maan
door de hemel aan het gaan.

Maar 't blijkt andersom te zijn:
net zoals ook in een trein
ga ik zelf van A naar B
maar het land beweegt niet mee.

Als ik nu gedachten zie
ben ik zelf hun energie.
Daardoor heb ik geen gedachten
maar gedachten vormen mij.

In plaats van daar nog op te wachten,
ben ik van hen altijd vrij.

Kwart voor elf.

's Ochtends in een vriendenkring
wordt er meestal druk gepraat.
Het gaat over menig ding
dat geen aarzeling toelaat.

Ook van mij wordt er verwacht
dat ik klaar en wel doordacht
met mijn eigen mening kom
anders ben ik misschien dom.

Ondanks dat ik graaf en delf
en van allerlei vertel
komt het toch niet uit mezelf.
Wat ben ik dan wel?

Een idee om kwart voor elf
waarmee ik mij kwel.

Verlangen.

Ik verlang steeds weer naar meer
en wacht op een tweede keer
dat mijn hartstocht wordt vervuld.

Het ontbreekt me aan geduld
waardoor ik niet zie wat er is.
Ik ervaar dan een gemis
en geef anderen de schuld,
zie hen als een hindernis.

Ik heb lange tijd gestreden,
ben ook nu nog ontevreden
maar ik heb daarvoor geen reden.

Omdat het oog steeds alles ziet
ligt er niets in het verschiet
dus intiemer kan het niet.

Tegelijk.

Tijd gaat aan het ruim vooraf.
Zij gaat voort in gelijke draf,
rijgt gedachten woord voor woord
aan een zinnebeeldig koord.

Daardoor zijn er logica,
een ervoor en een erna
Als het een 't ander verzwolg
is't van vergetelheid gevolg.

Wil de tijd die twee tegelijk
is er pas het ruimterijk.

Gaat bijvoorbeeld bij een waag
een der schalen eens omlaag
gaat de ander gelijk omhoog
zonder dat een tel vervloog..

Nail.

I wonder what this "I" might be,
unfindable and  free.
Dwelling among apes
it puts on so many capes.

It can hide between the grapes
and shops constantly for shapes.
If I grasp it it will flee
since the grasper I can't see.

Though it feels so stiff and stale
it is like a fairy tale
or a snake that eats it's tail.

Often it does weep and wail,
roams the waters like a whale
or is like my coffin's nail.

Zonder grond.

Als ik zeg: "Niets heeft een reden"
en ik heb daarvoor een grond
dan is er een plan beneden
en komt onzin uit mijn mond.
Ik had dit liever maar vermeden,
het is niet waar en ongezond.

Maar al spreek ik zonder reden
is de uitspraak ongegrond
en wat ik zo heb beleden
doet dan van geen inzicht kond.
Het heeft dus geen hout gesneden
maar draait in een cirkel rond.

Slechts in het eeuwigdurend heden
is de bodem zonder grond.