Alles denken?

Als ik zeg: "Alles is denken"
is dit zelf ook weer denken.
Dus is dit een theorie
daar ik denken nimmer zie.

Zonder oordeel.

Als men aanbrengt een verschil
is dat iets wat ik niet wil.
Ben ik eerste of de elfde
is dat voor mij niet hetzelfde.

Is het laatste het geval
vind ik dat maar onrechtvaardig
want ik voel mij meerderwaardig,
zoek mijn rechten overal.

Ik veroordeel dat men oordeelt
daar mijn trots daarin een rol speelt.

Als ik die zou laten varen
kon ik vrijheid gaan ontwaren
en wat is laten gebeuren
zonder 't goed of af te keuren.

TWEE

EEN

een

Ontdaan.

Als ik naar de dingen haak
volgt de zorg weldra.
Dan vergeet ik al te vaak
dat ik niet besta.

Als ik uit die droom ontwaak,
al is 't maar een tel daarna,
is het geen verloren zaak
wanneer ik verloren ga.

Want de dingen, in het rond,
zijn volledig ongegrond
waarin ik vanzelf uitmond
en dan is er slechts bestaan
van een toeschouwer ontdaan
zonder komen, zonder gaan.

Zelfbevrijd.

Angst en twijfel zijn een feit
maar ook die zijn zelfbevrijd

Gewonnen.

Deze strijd is al gewonnen
voordat hij zelfs is begonnen.

Steeds,

Als ik blijf bij wat er is,
is er nooit iets dat ik mis.
Alles wat ik nu niet zie,
is alleen maar fantasie.

Ik ben steeds in dit seizoen.
Daarvoor hoef ik niet te doen.

Synoniem.

Deze visie is ultiem:
"zijn" en "goed" zijn synoniem.

6

5

4

3

2

1

Mercy.

When I am immersed in thought,
drunken from this heavy draught
which I with my freedom bought,
I am by confusion caught.

So I look for a way out
for the turmoil sounds too loud.
I am shrouded in a cloud,
wander helplessly about.

But if I my ways correct
it does still remain a fact
that it's thinking once again
so this effort is in vain.

When I say: "It's fully nuts!"
mercy comes, which  karma cuts
and existence, raw, unpolished,
comes in front, the rest abolished.

Verstand.

Het is zaak om diep van binnen
U voor altijd te beminnen
met mijn hart, mijn ziel, verstand,
en te dingen naar Uw hand.

Maar mijn vuur brandt dikwijls flauw.
Dan vergeet ik U al gauw
maar gelukkig keert U vlug
toch weer in mijn dromen terug.

Dit voltrekt zich telkens weer
want mijn vlam danst op en neer.

Nochtans heb ik mijn verstand.
Daar is niets mee aan de hand.
Wellicht werd ik uitgezonden
om U verder te doorgronden.

Wat is.

In het midden van de strijd
roept iemand: "Tevredenheid!"
als was het een wapenfeit.

Als ik dit alleen al hoor
gaat er veel verdriet te loor
want het is een optie
ofschoon ik ertegen op zie
om de winst te laten gaan
en, berooid, te blijven staan.

Maar door van getwist te wijken
is zij simpel te bereiken.

Als ik ophoud met vergelijken
kan ik rusten met wat is
zonder zorg of hindernis.

Geopend.

Als ik zeg: "ik stel dit vast"
wordt mij dat al gauw tot last.
Een getuige komt erbij
en die laat mij niet meer vrij.

Krijg ik die in het vizier
is er toch weer iemand hier
die die toedracht dan vertelt
en dus moet staan opgesteld.

Maar wie weet is er slechts veld
waarin het bestaan zich meldt,
zonder oorsprong, eind en duur,
strategie en eigenbaat..

Wat ik "ik" noem is natuur
die haar ogen open slaat.

Deeltjes.

Wanneer dingen heftig botsen
of ik glij op gladde schotsen
zijn er altijd nog prieeltjes
midden tussen vele deeltjes
die heel regelmatig draaien,
ook wanneer de winden waaien.

Op subatomair niveau
geef ik de natuur chapeau.

Valt een fles aan diggelen
of als tranen biggelen
gaan die deeltjes rustig voort,
door dit drama ongestoord.

Overal, van zuid tot noord,
hebben zij het laatste woord.